Hitting Europe’s high notes
Er zit muziek in Afrika!
Afrikaanse muziek is haast mainstream geworden. Daar zit het democratiserende effect van internet zeker voor iets tussen. Het is niet langer een plaatselijk gegeven, getuige daarvan de sfeer in Carsten Höller’s nachtclub ‘the Double Club’ in London, Samy Ben Redjeb’s Afrika Delay parties in Frankfurt en de MTV Africa Music Awards in Abuja. De Rwandese dj Eric Coul zegt: “Afrikaanse cultuur wordt meer en meer een belangrijk deel van een wereldwijde hedendaagse cultuur – en dat op eigen voorwaarden”.
Senegal is een uitstekende plaats om het een en het ander over Afrikaanse muziek bij te leren. Youssou N’Dour, de bekendste Senegalese muzikant, heeft het album Rokku Mi Rokka uitgebracht dat prompt werd genomineerd voor een Grammy Award. En ook de opmars van melodieuze hiphopster Akon is niet te stuiten. Daarnaast komen ook Baaba Maal en het raptrio Daara J uit Dakar met nieuw materiaal op de proppen.
In Gambia bracht de kroonprins van de reggae Dr Olugander Stronger than Before uit, terwijl het album For So Long van Mystic MC’s hoge ogen gooit. Emmerson is de best verkopende artiest van Sierra Leone, de thuishaven van de ster met reggearoots Patrice Bart-Williams.
Ook Waldemar Bastos en Bonga, twee van de grootste muzikale sterren van Angola, zijn terug met nieuwe releases. Jose Chameleone is nog steeds een van de grootste pop acts van Uganda. Intussen heeft Kaysha, de P Diddy van de DRC, het album Forever Young uitgebracht. En laten we soulzanger Jimmy Omonga, winnaar van een Music of the World Award, niet vergeten.
Maar dé sound van Afrika in 2008 was ongetwijfeld coupé décalé en genge. Coupé décalé is feestmuziek uit Guinee om flink met je heupen te schudden en genge is rauwe Keniaanse hiphop. Binnen de coupé décalé zorgt Mokobé momenteel voor een kleine aardverschuiving met African Tonik en Jua Cali, de onbetwistbare koning van de genge, heeft met Ngeli ya Genge een nieuw album uit.